รูปแบบปลาเป็นกลุ่มเทคนิคที่ใช้ตัวเลขเดียวซึ่งอาศัยการจัดเรียงตัวเลือกของตัวเลขข้ามแถวและคอลัมน์รูปแบบปลาทุกแบบทำงานเหมือนกันคือคุณหาเซตของแถว(หรือคอลัมน์)ที่ตัวเลือกของตัวเลขหนึ่งถูกจำกัดอยู่ในจำนวนคอลัมน์(หรือแถว)ที่จำกัดแล้วจึงตัดตัวเลือกที่อื่นออกรูปแบบปลาแต่ละแบบจะพิจารณาตัวเลขเพียงตัวเดียวในแต่ละครั้งคุณดูการกระจายของตัวเลขตัวเดียวทั่วทั้งตารางรูปแบบปลาพื้นฐานทั้งสี่แบบใช้ขั้นตอนวิธีเดียวกันต่างกันเพียงขนาด

สำหรับตัวเลขตัวเดียวหากคุณหาแถวได้Nแถวที่ตัวเลือกของตัวเลขนั้นถูกจำกัดอยู่ในคอลัมน์ไม่เกินNคอลัมน์คอลัมน์เหล่านั้นจะรับตัวเลขนั้นได้จากแถวที่เลือกไว้เท่านั้นหากยูเนียนมีคอลัมน์น้อยกว่าNแถวนั้นก็มีความขัดแย้งอยู่แล้วดังนั้นปลาที่ถูกต้องจะใช้คอลัมน์ครอบคลุมพอดีNคอลัมน์แต่ละแถวในNแถวต้องวางตัวเลขนั้นพอดีหนึ่งครั้งตัวเลขในแต่ละแถวต้องอยู่ในหนึ่งในคอลัมน์ครอบคลุมเนื่องจากมีNแถวและคอลัมน์ครอบคลุมที่ใช้ได้Nคอลัมน์คอลัมน์ครอบคลุมจึงถูกใช้ครบโดยแถวฐานตัวเลือกใดๆของตัวเลขนั้นที่อยู่นอกแถวฐานแต่อยู่ในคอลัมน์ครอบคลุมสามารถลบออกได้ตรรกะเดียวกันใช้ได้ในทางกลับกันโดยใช้คอลัมน์เป็นฐานและแถวเป็นตัวครอบคลุมคุณควรตรวจสอบทั้งสองทิศทางเมื่อสแกน

X-ครึ่งใช้N=2คือสองแถวแมปกับสองคอลัมน์X-ครึ่งสำหรับตัวเลขหนึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อมีสองแถวที่แต่ละแถวมีตัวเลขนั้นเป็นตัวเลือกในสองคอลัมน์เดียวกันพอดีสี่ช่องจะก่อเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าตัวเลขสามารถถูกตัดออกจากช่องอื่นทั้งหมดในสองคอลัมน์นั้นรูปแบบเดียวกันใช้ได้กับคอลัมน์X-ครึ่งจัดอยู่ในระดับความยาก4(ปานกลาง)

ปลาดาบขยายตรรกะปลาไปที่N=3คือสามแถวแมปกับสามคอลัมน์ไม่จำเป็นว่าทุกแถวต้องมีตัวเลือกในทั้งสามคอลัมน์ข้อกำหนดมีเพียงว่ายูเนียนของคอลัมน์ตัวเลือกทั้งหมดรวมกันได้สามพอดีปลาดาบถูกจัดอยู่ในระดับ4(ปานกลาง)เช่นเดียวกับX-ครึ่งตรรกะพื้นฐานเหมือนกัน

ปลาหมึกใช้N=4:สี่แถวที่จับคู่กับสี่คอลัมน์แต่ละแถวอาจมีตัวเลือกเพียงสองสามหรือสี่ของทั้งสี่คอลัมน์ปลาหมึกถูกจัดอยู่ในระดับ7(ยากมาก)มันปรากฏไม่บ่อยนักเพราะการจัดเรียงสี่แถวให้พอดีกับสี่คอลัมน์นั้นพบได้ยากมี126วิธีในการเลือก4แถวจาก9ดังนั้นการค้นหาด้วยมืออย่างเป็นระบบจึงต้องใช้ความอดทน

สกวิร์มแบกใช้N=5:ห้าแถวที่จับคู่กับห้าคอลัมน์จัดอยู่ในระดับ9(มาสเตอร์)มันหายากอย่างยิ่งในทางปฏิบัติสกวิร์มแบกมีปลาหมึกที่เป็นส่วนเสริมในแถวและคอลัมน์ที่ไม่ได้ใช้โดยปลา5เนื่องจากปลาหมึกที่เป็นส่วนเสริมมีขนาดเล็กกว่านักแก้ส่วนใหญ่และโปรแกรมแก้จำนวนมากจะรายงานปลาหมึกก่อนเมื่อมีคำอธิบายทั้งสองแบบซึ่งทำให้สกวิร์มแบกมีประโยชน์ในฐานะส่วนขยายทางทฤษฎีมากกว่าเป็นเป้าหมายสำหรับการแก้ด้วยมือจริงหลักการเสริมกันนี้ขยายต่อไปอีก:ปลา6เสริมกับปลาดาบปลา7เสริมกับX-ครึ่งและปลา8เสริมกับตัวเลขซ่อนอยู่เดี่ยวN=5เป็นค่าสูงสุดในทางปฏิบัติสำหรับปลาพื้นฐานที่มีชื่อ

ขั้นตอนที่1:เลือกตัวเลขที่ยังมีตำแหน่งที่ยังไม่แก้หลายตำแหน่งขั้นตอนที่2:ทำแผนที่ตำแหน่งตัวเลือกตามแถวสำหรับตัวเลขที่คุณเลือกให้ระบุว่าคอลัมน์ใดมีตัวเลขนั้นในแต่ละแถวแถวที่มีเพียง2หรือ3ตำแหน่งมีแนวโน้มมากที่สุดขั้นตอนที่3:มองหาการทับซ้อนของคอลัมน์ตรวจสอบว่ามีการรวมกันของNแถวใดที่มีตัวเลือกครอบคลุมพอดีNคอลัมน์หรือไม่ขั้นตอนที่4:ตรวจสอบว่ามีการตัดออกในคอลัมน์ที่ครอบอยู่ขั้นตอนที่5:ทำซ้ำสำหรับปลาที่อิงคอลัมน์มุ่งเน้นไปที่ตัวเลขที่หลายแถวมีตำแหน่งตัวเลือกพอดีสองตำแหน่งแถวที่มีสองตัวเลือกเป็นหน่วยพื้นฐานของรูปแบบปลา

X-ครึ่ง:N=2,ระดับ4,ปานกลางปลาดาบ:N=3,ระดับ4,ปานกลางปลาหมึก:N=4,ระดับ7,ยากมากสกวิร์มแบก:N=5,ระดับ9,มาสเตอร์การกระโดดจากปลาดาบ(ระดับ4)ไปยังปลาหมึก(ระดับ7)สะท้อนถึงความยากที่เพิ่มขึ้นอย่างมากสำหรับนักแก้ที่เป็นมนุษย์

ปลาพื้นฐานคือปลา"ไม่มีครีบ"หรือ"มาตรฐาน"รูปแบบขั้นสูงได้แก่:ปลามีครีบ:มีตัวเลือกเพิ่มเติม("ครีบ")อยู่นอกคอลัมน์ที่คาดไว้รูปแบบมีครีบมีอยู่สำหรับทุกขนาดในระดับ7-9ปลาซาชิมิ:ปลามีครีบที่หากนำครีบออกจะเหลือตัวเลขซ่อนอยู่เดี่ยวแทนที่จะเป็นปลาระดับ7-9ปลาแฟรงเกน:บล็อกทำหน้าที่เป็นบ้านที่กำหนดร่วมกับแถวและคอลัมน์ระดับ10-11ปลามิวแทนท์:บ้านใดๆก็สามารถทำหน้าที่เป็นชุดฐานและชุดครอบได้รูปแบบทั่วไปที่สุดหลักการหลัก--บ้านNหลังที่จำกัดตัวเลขให้อยู่ในบ้านตัดNหลัง--ยังคงเหมือนเดิมในทุกรูปแบบ

ตระกูลปลาพื้นฐาน--X-ครึ่ง,ปลาดาบ,ปลาหมึกและสกวิร์มแบก--สร้างขึ้นบนหลักการเดียว:เมื่อตัวเลขหนึ่งถูกจำกัดให้อยู่ในNคอลัมน์ของNแถวย่อมเกิดการตัดออกในคอลัมน์เหล่านั้นเทคนิคทั้งสี่นี้ไล่ระดับจากX-ครึ่งที่พบได้ทั่วไปไปจนถึงสกวิร์มแบกที่แทบไม่เคยเห็นและเป็นรากฐานของfinnedfish,sashimifishและFrankenfishรูปแบบปลาทั้งหมดคือเทคนิคเดียวกันในระดับที่ต่างกันหากคุณเข้าใจว่าทำไมX-ครึ่งจึงใช้ได้คุณก็จะเข้าใจว่าทำไมสกวิร์มแบกจึงใช้ได้